Πέτρος Τατούλης: «Η βία του λαικισμού είναι η πιο επικίνδυνη βία, αφού την βρίσκεις παντού, ως άκρο ακόμη και μέσα στο αυτοχαρακτηριζόμενο κέντρο»

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21/10/2013 / ΩΡΑ: 07:43
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ, ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, όλοι μαζί, οι άνθρωποι που ζούμε στην Πελοπόννησο και σημαντικοί συμπατριώτες μας που ζουν και δημιουργούν στις πέντε γωνιές του πλανήτη, μαζί με σημαντικούς φίλους της Πελοποννήσου, όχι για να πούμε μεγάλες κουβέντες. Σαν αυτές που μας έφτασαν εδώ. Είμαστε σήμερα εδώ προκειμένου να ξανατοποθετήσουμε μαζί τον στόχο, να περιγράψουμε τον βηματισμό, να σχεδιάσουμε τις μικρές – μικρές εκείνες αλλαγές που θα κατορθώσουν να φέρουν την μεγάλη ανατροπή. Μια ανατροπή που θα είναι μόνο δική μας. Θα έρχεται από εμάς. Σε πείσμα όσων φαντάζονται μεσσίες και σωτήρες. Σε πείσμα όσων με βερμπαλισμούς έκρυψαν διαχρονικά την ανυπαρξία σχεδίου για την χώρα. Σε πείσμα εκείνων που με μεθοδικότητα διάχυσαν τη βία και εξευτέλισαν την δημοκρατία. Μια βία που καλλιεργήθηκε πρώτα στο λόγο, πριν γίνει ποτάμι στους δρόμους, ως ο διαχρονικός πολιτικός λαικισμός, η πιο επικίνδυνη βία, αφού στρεβλώνει κάθε έννοια και μπαίνει στο δρόμο της όποιας δυνατής προόδου. Ακόμη κι αν η βία με την μορφή των ακραίων παραβατικών συμπεριφορών περιορισθεί, η βία του λαικισμού θα παραμείνει εδώ, με μαύρες σημαίες, άραχνες συνωμοσιολογίες και πολιτικές ακροβασίες, να ρίχνει σκοτάδι στο μέλλον της χώρας. Και αυτήν την βία είναι που τη βρίσκεις παντού, ως άκρο ακόμη και μέσα στο αυτοχαρακτηριζόμενο κέντρο.

Αυτό το σκοτάδι φωτίζετε εσείς σήμερα με την παρουσία σας εδώ. Και σας ευχαριστούμε ιδιαίτερα για αυτό.

Έχουμε πει από την πρώτη στιγμή ότι η χώρα, αν έχει μια ελπίδα να βρει γρήγορα τον δρόμο της στην πρόοδο, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τις περιφέρειες. Αυτές μπορούν να ανατρέψουν το face loss που υποστήκαμε ως τόπος και λαός, την ώρα που το κεντρικό κράτος θα επιχειρεί για δεκαετίες ακόμη την επίλυση των δύσκολων δημοσιονομικών ζητημάτων. Η Πελοπόννησος έχει αρχίσει ήδη να ανακτά την αξιοπιστία της. Με εξωστρέφεια και νηφαλιότητα σφυρηλατούμε σχέσεις ουσίας με ευρωπαικές περιφέρειες, με ορισμένες από τις πλέον εύρωστες γερμανικές περιφέρειες, ενώ σε επίπεδο ευρωπαικών θεσμών δίνουμε γρήγορες απαντήσεις σε προβλήματα που ταλάνισαν διαχρονικά την χώρα και την εξέθεσαν στα μάτια των ευρωπαίων εταίρων της. Πριν τριάντα μήνες δεσμευτήκαμε ότι θα δώσουμε λύση στην διαχείριση των απορριμάτων, σε μια από τις πιο βρώμικες περιφέρειες της Ευρώπης. Σήμερα είμαστε πια στην ευτυχή θέση να βρισκόμαστε σε απόσταση αναπνοής από την ευόδωση του σχεδιασμού μας: ενός έργου εξαιρετικά περιβαλλοντικού, ανάλογου με αυτά που κοσμούν την βόρεια Ευρώπη και αναδεικνύουν ένα άλλο, υψηλό επίπεδο πολιτισμού. Αυτό το έργο, το έργο της Πελοποννήσου, είναι και αυτό που ουσιαστικά διασώζει την χώρα από τα πρόστιμα που απειλούνται να της επιβληθούν, και δημιουργεί συνθήκες φερεγγυότητας στις σχέσεις της χώρας με τους ευρωπαίους εταίρους της. Μιας φερεγγυότητας που τόσο χρειαζόμαστε. Και για αυτό είμαστε εξαιρετικά υπερήφανοι. Σχέδιο λοιπόν, συνέπεια, σφικτά χρονοδιαγράμματα, υψηλή τεχνογνωσία και αταλάντευτη πίστη ότι θα τα καταφέρουμε είναι η πύξιδα που δείχνει για την Πελοπόννησο το δρόμο για έξοδο από την κρίση.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, στην δυσχερέστατη σημερινή συγκυρία, οι περιφέρειες έχουν την δυνατότητα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να αξιοποιήσουν τον πλούτο τους. Μακριά από το άχθος των μνημονιακών αριθμών, και μέσα από σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία, στην περιφέρεια Πελοποννήσου δημιουργούμε σύγχρονες υποδομές, μοχλεύοντας ιδιωτικά κεφάλαια, χωρίς να απεμπολούμε την δημόσια περιουσία. Εμείς στην Πελοπόννησο ΔΕΝ πουλάμε δημόσια περιουσία. Πιστεύουμε ωστόσο ΔΥΝΑΤΑ στις συμπράξεις του Δημόσιου και του Ιδιωτικού Τομέα, ως ένα εργαλείο βελτιστοποίησης των αποδόσεων ενός έργου, και κάλλιστης εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος. Ήδη η ανάπτυξη των μαρίνων της Πελοποννήσου εκκίνησε με την Μαρίνα του ναυπλίου και παίρνει σειρά η Μαρίνα της Μονεμβασιάς.

Τρίτο και σημαντικό. Πιστεύουμε ιδιαίτερα στην αυτάρκεια της Περιφέρειας μας. Για εμάς η Περιφέρεια Πελοποννήσου είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙ ένας πλανήτης. Για τον φυσικό της πλούτο. Την τουριστική της δυναμική. Τα αγροτικά προιόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, την καινοτομία στην τυποποίηση και την σημαντική έρευνα γύρω από πιλοτικά προιόντα. Δεν μπορούμε λοιπόν παρά να στηρίξουμε τους ανθρώπους μας, που κουβαλούν στην πλάτη τους την τοπική οικονομία. Μέσα από ένα πιλοτικό πρόγραμμα ενίσχυσης των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων θα είμαστε σε θέση, στο πλαίσιο της επόμενης προγραμματικής περιόδου να καλύψουμε ένα σημαντικό κενό που έχει αφήσει η κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και έχει ασφαλώς να κάνει με το κορυφαίο ζήτημα ρευστότητας στην αγορά, προσφέροντας κεφάλαια κίνησης και εγγυήσεις που αυτήν την στιγμή πραγματικά «καίνε» τους ανθρώπους της επιχειρηματικότητας.

H καινοτομία, η έρευνα, και η διασύνδεση τους με την οικονομία, ιδιωτική και δημόσια, θα είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης περιόδου. Σε αυτήν την πρόκληση πρέπει με επιτυχία να ανταποκριθούμε. Για αυτό είμαστε εδώ σήμερα, για μια καθαρή κουβέντα, με συγκεκριμένα δια ταύτα. Εσείς προσφέρετε τη γνώση, το δικό σας παράδειγμα. Και εμείς στην περιφέρεια Πελοποννήσου αναζητούμε τον τρόπο προκειμένου να αξιοποιήσουμε την γνώση και να δημιουργήσουμε πλούτο. Δεν περιμένουμε να μας χαριστεί κάτι. Είπαμε. Εμείς πρέπει να πιστέψουμε ότι είμαστε η ελπίδα του εαυτού μας. Η ελπίδα του τόπου είναι οι ίδιοι οι πολίτες του.

Η Πελοπόννησος προσφέρει ένα σταθερό, ασφαλές περιβάλλον: με πολιτικές συναινέσεις, υπερκομματικές αντιλήψεις και δημόσιο διάλογο υψηλού επιπέδου, δημιουργεί μοντέλο αποτελεσματικής τοπικής διακυβέρνησης, προσανατολισμένης στον πολίτη και την επιχειρηματικότητα.
Καταλήγοντας:
Πρώτα και κύρια, η περιφερειοποίηση ως σύγχρονο μοντέλο οργάνωσης του κράτους,
Δεύτερον, η αποστροφή της βίας του λαικισμού ως η κύρια αιτία στρέβλωσης της δημοκρατικής λειτουργίας,
Τρίτο και σημαντικό, η αποκατάσταση του εξαμβλώματος που προέκυψε από την διαστροφική ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας, του οποίου η ηγεσία με τις υπερεξουσίες και τις σχέσεις εξάρτησεις με τις εκάστοτε πολιτικές εξουσίες απέτυχε να προβλέψει μια κρίση, που επιμερίζεται σήμερα μονομερώς στους πολίτες,
Τέταρτον , η συμφωνία σε ένα μίνιμουμ πολιτικών θέσεων, με στόχο την συναίνεση σε κρίσιμα ζητήματα
Πέμπτον, ο περιφερειακός σχεδιασμός που υπηρετείται με συνέπεια και υψηλή τεχνογνωσία ως μόνος δρόμος για την έξοδο της χώρας από την κρίση,
Και τέλος, η αξιοποίηση του πλούσιου ανθρώπινου δυναμικού που είτε ζει στην Πελοπόννησο είτε μεγαλουργεί αλλού,

…Αυτοί είναι οι πυλώνες για τη Νέα Πελοπόννησο. Που οδηγεί με σταθερά βήματα στην Πελοπόννησο του 2020, αφετηρία της Νέας Ελλάδας.